ديگر از سخن سرايان ، كه در مناقب حضرت على ( ع ) مدايح غرّا دارد ، حاج ميرزا حبيب اللّه شهيدى خراسانى ( متوفّى 1327 ه ق ) است كه غزليات عرفانى بسيار لطيف مىسروده است . او در مدح مولا ( ع ) اشعار بسيارى دارد ، از جمله تركيب بندى است كه در آن گويد : آيينهء كبريا على بود * مرآت خدا نما على بود ميرى كه به برنمود تشريف * از خلعت « هل اتى » على بود هر نامه كه شد فرود از حق * در مدحت مرتضى على بود . . . اديب الممالك فراهانى ، متخلّص به اميرى ( متوفّى 1336 ه ق ) نيز قصايدى در منقبت و مناسبت عيد غدير سروده كه در ضمن يكى از آنها چنين گويد : آن على بن ابى طالب راد * كه بود ختم رسل را بن عم مالك عرصهء امكان و حدوث * خسرو كشور ايجاد و قدم . . . ديگر از مدّاحان حضرت رسول اكرم ( ص ) و على بن ابى طالب ( ع ) ، ابو الحسن ميرزا شيخ الرئيس متخلّص به « حيرت » ( متوفّى 1336 ه ق ) است كه مسمّطى دارد به مناسبت عيد غدير كه در بخشى از آن چنين گويد : فرمود نبى كاين حكم از عالم بالاست * امروز چو در رتبه ، على از همه اعلى است در ملك ولايت ، ولى و والى و والاست * هر گونه تصرّف كند او از همه اولى است بايست بداند كه على سيّد و مولاست * آن كس كه مرا مولا مىداند و سالار شاعر ديگر ملك الشعراى بهار ( متوفّى 1330 ش ) است كه مدايح فراوان دربارهء حضرت رسول اكرم ( ص ) و على بن ابى طالب ( ع ) و حضرت رضا و امام حسين و ساير امامان ( عليهم السلام ) دارد . ابياتى از يك قصيدهء او را كه در منقبت و مناسبت عيد غدير خم است در اين جا مىآوريم : در غدير خم خطاب آمد ز حق بر مصطفى * تا على را او ولى بر مهتر و كهتر كند